English

  Hoofdpagina
  Het land Malawi
  Vrijwilligers gezocht 
  Nieuwsbrieven 
 
   Toekomst voor een kind
   Likoma
     Samalani weeshuis
     Madalitso
     Kondwani
     St Peters Hospital
  Projecten vasteland
     Mackenzie School (tot 2009)
     Baptist Clinic (tot 2009)
 
   Reisverslag 042015 Rita
  Reisverslag 092012 Nicole 
  Reisverslag 092012 Lien 
  Reisverslag 092012 Chris 
 
  Reisverslag 092011 
  Reisverslag 062011 
  Reisverslag 112010 
  Reisverslag 102009
  Reisverslag 072009
  Reisverslag 062009
  Reisverslag 032009
  Reisverslag 112008
  Reisverslag 052008
  Reisverslag 032008
  Reisverslag 112007
       Kanaal 50 - Film1 
       Kanaal 50 - Film2 
  Reisverslag 042007
  Reisverslag 092006
  Reisverslag 052006
  Reisverslag 092005
  Reisverslag 072005
  Reisverslag 042005
  Reisverslag 112004
 
  Uw ervaringen
  Voorbije Activiteiten
 





 

 
Reisverslag 20 juli tot 3 september 2005 in Malawi.

Fotoverslag 01 - Fotoverslag 02

door Merel Vergauwen - Studente geneeskunde 1e proef
Merel.Vergauwen@Ugent.be

Vol spanning, nieuwsgierigheid en zenuwen vertrok ik voor 6 weken Malawi. 6 weken die me zweet, bloed en tranen kostten bij de voorbereiding, maar zoveel meer zouden teruggeven!!!!!

Hoewel ik heel moe van het vliegtuig stapte, kon ik maar niet genoeg krijgen van al dat moois dat ik de eerste minuten al kon aanschouwen! De zon lijkt altijd te schijnen in Malawi, maar vooral in de harten van de inwoners in dit prachtige land.

De eerste 3 weken logeerde ik bij Margaret Nyika, de director van de Baptist Medical Clinic in Sengabay (Salima). Ze maakte dat ik me onmiddellijk thuis voelde bij haar en in Malawi. Er werd een programma opgesteld zodat ik alle projecten van de clinic zou leren kennen (en dat zijn er veeeeeeel!) en zoveel mogelijk zou leren over het land en zijn mensen.

De bedoeling van mijn inleefreis was niet zozeer ervaring opdoen in de geneeskunde, dan wel een derdewereldland leren kennen, de problematiek proberen te begrijpen, een ruimere kijk op de wereld te krijgen, bijleren over ontwikkelingshulp en een basis te leggen om in de nabije en verre toekomst mijn steentje bij te dragen. Margaret en alle andere fantastische personeelsleden, vrijwilligers, patiënten,.. van de clinic hebben mij hierin enorm geholpen.

Elke dag deed ik nieuwe ervaringen op en leerde ik nieuwe mensen kennen, die één voor één enorm open, warm en enthousiast waren.

Het eerste project was “Under Five”, dit is vergelijkbaar met ons Kinderheil, kinderen tot 5 jaar worden op de voet gevolgd wat betreft gewicht, groei, vaccinaties, voeding, ziektes…en de moeders krijgen onderricht in uiteenlopende gezondheidsgerelateerde onderwerpen (hiv-transmissie van moeder naar kind, preventie van malaria, algemene hygiëne ) Met het opvallende verschil dat de gezondheidswerkers hun werk moeten doen met beperkte middelen, de weegschaal wordt aan een tak gehangen en ontsmetten voor de vaccinaties is niet mogelijk. Omdat de vrouwen uit de dorp zelden geschoold zijn spreken ze enkel de volkstaal: Chichewa. Met hen praten was dus moeilijk maar ik leer zoveel meer van de gezondheidswerkers.

Daarnaast ging ik mee met “Home Based Care” een verpleegster brengt huisbezoeken in de verschillende dorpen aan chronisch zieken (aids-en tb-patiënten..) die niet naar de clinic kunnen komen (te ziek, te ver, geen geld). Terwijl “Under Five“ een vrolijke bedoening was, was dit een beklijvende ervaring. Ik werd onvoorwaardelijk geconfronteerd met de harde werkelijkheid van armoede, gebrek aan voedsel en geneesmiddelen. Kleine problemen die in België in een handomdraai worden opgelost, kosten in Malawi mensenlevens!! HBC is een extra initiatief van de clinic zelf, dat(onterecht) niet wordt gesteund door sponsors of de regering. Het is schrijnend te realiseren dat zo´n grondig uitgewerkt, noodzakelijk project wordt bedreigd in zijn bestaan omdat de (genees)middelen hiervoor uit de al zo kleine voorraad van de clinic moet komen.

Het project dat mij het meest zal bijblijven is “SETIYO” (Sengabay Titandizani Youth Organisation). Dit is een jeugdclub voor jongeren van 13 tot 25 jaar, die drie keer per week samenkomen en allerlei activiteiten organiseert rond de grootste problemen in het land: HIV en AIDS. Door hun toneelstukken, discussies, spelletjes, projecten.. promoten ze “good (health)behaviour” bij de jongeren en alle andere mensen in de omgeving. Het nut van hun lidmaatschap van deze club wordt geïllustreerd door hun verhalen: niet naar school kunnen door geldgebrek, geen werk wegens geen jobs beschikbaar, waardoor ze beginnen rondhangen, roken en drinken. De club is slechts een jaar geleden opgericht, maar heeft al enorm veel leden,richtte zusterclubs op en ging de omgeving rond met een “Good Health Behaviour Campagne”. De leidinggevende jongeren weten goed wat ze nog willen bereiken en zijn vastbesloten dit ook te doen. Elke vergadering stond ik verbaast over hun initiatieven en ideeën. Hoewel vele leden amper hun lagere school hebben afgemaakt, hebben ze een levenswijsheid en doorzicht die hen verder zou brengen dan menig universiteitstudent in België.

Ik had het geluk hun eerste “jaarlijkse algemene vergadering” te kunnen bijwonen, met verkiezing van een nieuw bestuur, professioneel aangepakt en toch een losse, ongedwongen sfeer zoals enkel in Afrika mogelijk is. Deze mensen zouden zoveel meer kunnen bereiken met meer middelen, ze hebben een verantwoordelijkheid ten opzichte van de gemeenschap en nemen hun taak heel ernstig.

Naast deze drie projectenbezocht ik de “maternity wing”: niet meer dan een paar lokalen met bedden, waar naast bevallingen “antenatal” wordt georganiseerd. Het personeel doet enorm veel moeite om zwangere vrouwen een juiste attitude aan te leren in verband met bevallen. In hun cultuur (en vooral bij de vele moslims in de omgeving) is het de gewoonte thuis te bevallen onder toezicht van slechts een moeder of grootmoeder, dit heeft tot gevolg dat er veel baby´s sterven door tetanus of andere infecties, opgelopen door gebrekkige hygiëne.

De clinic bekommert zich ook om de vele weeskinderen, aids eist vele slachtoffers, vooral onder de jonge ouders. De kinderen worden opgevangen door familie of buren die vaak niet voldoende geld hebben om die extra kinderen te onderhouden. De clinic probeert deze te ondersteunen door 2 maal p/w een maaltijd te voorzien met hoog proteïnegehalte. Maar juist zoals bij alle andere activiteiten, wordt er ook voorzien in een beetje spirituele counseling,voor het eten wordt er gebeden en gepreekt, de kinderen waren verrassend opgewekt, respectvol en rustig.

Tenslotte maakte ik ook kennis met de dagelijkse praktijken, consultaties bij de medical assistent (te vergelijken met de huisdokter bij ons ) en VCT (voluntary counseling and treatment voor hiv en aids). In Malawi is, dankzij de inzet van de nieuwe president, een heus offensief gestart tegen de aids-epidemie. Iedereen wordt o.a. via de media aangemoedigd om zich te laten testen en informeren.

Mijn verblijf daar was ook kennismaken, Margaret, Michel, Ethina, Ellen, Elisabeth, Bruno, Kanthu, Jackson en alle anderen hebben me het gevoel gegeven dat ik een tweede thuis had gevonden en hebben me veel geleerd over Malawi, de problemen, maar ook over het leven zelf. Hoewel ik nog niet veel kon helpen, maar vooral keek en vragen stelde, waren ze steeds blij me te zien en te vertellen over hun land, en ook wel een keer te vragen naar het leven in België. Het verbaasde me elke dag te zien met hoeveel enthousiasme en energie ze blijven vechten tegen dezelfde demonen, armoede, honger, ziekten en onwetendheid (door de lage scholingsgraad heeft de bevolking vaak geen enkel benul van dingen die voor ons vanzelfsprekend lijken) en gebrek aan geld en middelen.

Ik heb zelf kunnen zien dat alle donaties van de VZW(zoals de bloeddrukmeter die ik meenam en de ambulancefietsen ) met grote dankbaarheid worden aanvaard en goed worden besteed/gebruikt.

Ik heb daar (h)echte vrienden gemaakt en er is geen twijfel: ik ga terug,want ik ben geraakt door de armoede en problemen en tegelijkertijd onder de indruk van de inzet en enthousiasme van iedereen in de clinic. Ze verdienen hulp, veel hulp!!!

De 3 andere weken logeerde ik bij Esther en Stuart en hun 2 schatten van kinderen, Justin en Louise. Ik werd ontvangen als familie en ontmoette tijdens mijn verblijf andere familieleden die me eveneens hartelijk omringden. De eerste week hielp ik in “the fishhouse” het bedrijf van Stuart van tropische vissen(chicliden) uit het Malawimeer, die hij verscheept over heel de wereld (ook in onze zoo vindt je vissen uit het Malawimeer) Tijdens het werk babbel ik met het personeel en zo leer ik meer over de wondere wereld van de aquariumvissen, Lake Malawi, maar vooral over hun leven daar.

De 2e en 3e week had ik de kans om Kambiri Point als uitvalsbasis te gebruiken voor enkele uitstappen, zo bezocht ik Mackenzie (het dorp waar Esther verschillende projecten opstarte met hulp van o.a de VZW project malawi) en zijn “Maize Mill” een maismolen en een maispelmachine zodat de inwoners in hun eigen voedsel kunnen voorzien. Ik reed mee naar Nkhata Bay (thuishaven van de ferry Ilala,die elke week de toer langs Mozambique en de eilanden Likoma en Chisumulu doet),naar Lilongwe de hoofdstad, Ntcheu(familiefeestje)…en op campingtrip aan de overkant van het meer: Chiofu, een stukje ongerepte natuur, paradijselijke rust.

Tenslotte begon de Mackenzieschool aan het laatste trimester v/h schooljaar en kreeg ik de kans om de lessen mee te volgen. De nieuwe klaslokalen waren klaar, enkel de cementvloer nog, enkel 3 klassen moeten in het kerkje nog de lessen volgen, de andere hebben nu hun eigen klasje met (klein)schoolbord, ook hier werd ik met open armen ontvangen. In naam v/d VZW gaf ik een basket- en voetbal met pomp en balpennen cadeau . Onmiddellijk werd er een ceremonie ineengestoken om de giften te ontvangen en te bedanken. De dankbare gezichten van de leerkrachten en de vreugde van de kinderen zijn onbetaalbaar en geven je energie om verder te gaan, of in mijn geval te beginnen met ontwikkelingshulp.

Na 6 weken moest ik met pijn in het hart afscheid nemen van mijn tweede thuis Malawi dat omwille van inwoners zijn titel “het warme hart van Afrika” dubbel en dik heeft verdiend!!!

Agnes en José bedankt voor deze kans.

door Merel Vergauwen - Studente geneeskunde 1e proef
Merel.Vergauwen@Ugent.be

 
 
 

 

 

 

 

 Website best te bekijken op resolutie 1024 x 768
VZW Project Malawi
- Neerbroek 36  - 2070 Zwijndrecht
Rekeningnr: KBC 733-0237697-77  - IBAN: BE80 7330 2376 9777 - BIC: KREDBEBB -
© Copyright 2007