English

  Hoofdpagina
  Het land Malawi
  Vrijwilligers gezocht 
  Nieuwsbrieven 
 
   Toekomst voor een kind
   Likoma
     Samalani weeshuis
     Madalitso
     Kondwani
     St Peters Hospital
  Projecten vasteland
     Mackenzie School (tot 2009)
     Baptist Clinic (tot 2009)
 
   Reisverslag 042015 Rita
  Reisverslag 092012 Nicole 
  Reisverslag 092012 Lien 
  Reisverslag 092012 Chris 
 
  Reisverslag 092011 
  Reisverslag 062011 
  Reisverslag 112010 
  Reisverslag 102009
  Reisverslag 072009
  Reisverslag 062009
  Reisverslag 032009
  Reisverslag 112008
  Reisverslag 052008
  Reisverslag 032008
  Reisverslag 112007
       Kanaal 50 - Film1 
       Kanaal 50 - Film2 
  Reisverslag 042007
  Reisverslag 092006
  Reisverslag 052006
  Reisverslag 092005
  Reisverslag 072005
  Reisverslag 042005
  Reisverslag 112004
 
  Uw ervaringen
  Voorbije Activiteiten
 





 

MALAWI 28 februari - 22 maart 2008
 

Enkele weetjes:

  • sinds we Samalani hebben overgenomen in november 07 is er al een hele verandering te
    merken, er zijn nu 6 klassen waar actief met de kinderen gewerkt wordt, zij het met bijna geen of zelfgemaakt materiaal en speelgoed.

  • alhoewel we de grens op 200 kinderen hadden gezet zijn er 208 ingeschreven waarvan er al 78 gesponsord worden.

  • er zijn al 17 kinderen naar het lager onderwijs overgegaan.

  • het was opvallend dat de kinderen er beter verzorgd uitzagen, de kleding en meer kinderen met schoenen.

  • in januari en februari was er een tekort aan de basisvoeding maïs, daardoor waren er meer kinderen die om een maaltijd kwamen, in noodgevallen zijn die dan ook welkom bij ons.

  • de aankoop van 5 geiten en de bok , de bedoeling is om met de melk een extra te geven aan de eenzijdige voeding van de kinderen.

 

Onze plannen:

  • dringend een oplossing vinden voor het energieprobleem van de waterpomp.

  • het terras (shelter) verder afwerken met een muur en afscheidingen zodat er 3 klassen gevormd worden.

  • er zij nu 2 wc voor 200 kinderen de 15 vrijwilligers en de leerkrachten, er moeten er nog extra 2 bijkomen en 1 voor de volwassenen.

  • de grond voor het nieuwe gebouw moet proper gemaakt worden , de plannen zijn klaar, nu nog de nodige fondsen en we kunnen beginnen, het gebouw voorziet 4 klassen, een bureel, een opslagruimte, 2 wc en 2 douchen, ook een polyvalente zaal en een bibliotheek die ook gebruikt kan worden door de volwassenen van de omliggende dorpen.

 

Nog gezocht:

  • 2e hands gsm’s mét lader( communicatie probleem)

  • een schoolbel

 

Het reisverhaal

Donderdagavond 28 februari was het onze beurt om naar Malawi te vertrekken en ditmaal bezoeken we enkel ons project Samalani op het eiland Likoma. Wij, Agnes en ik Chris, vertrokken met groot vertrouwen, maar wel met een klein hartje. De communicatie met Malawi, vooral dan met Likoma, is zo slecht, zegt maar onbestaand, dat we helemaal niet wisten hoe het er allemaal zou bijstaan na de laatste reis van José en Dominique.
Gepakt en gezakt met 90 kg bagage (mogelijk met Ethiopean Airlines) kwamen we op Likoma aan waar niemand ons opwachtte omdat – inderdaad u raadt het al - het bericht niet was aangekomen! Maar door tussenkomst van bereidwillige mensen was dit al vlug opgelost en konden we Joyce – onze lieve hulp met de sleutel van ons verblijf – in de armen sluiten.

We maken ook kennis met John Chirwa die voor ons verder zal tolken en ons de weg zal wijzen naar officiële instanties, want zoals na drie weken zal blijken is alles in een ongelooflijke stroomversnelling gegaan.


Het weerzien met de mensen van Samalani verloopt erg prettig. Ik ben blij hen terug te zien en hen zelfs te herkennen. We maken ook kennis met het nieuwe schoolhoofd, een gepensioneerd onderwijzer met een indrukwekkende staat van dienst. Een man die goed contact heeft met zijn leerkrachten en hen weet te motiveren. Van hem leer ik veel over het leven hier én over het onderwijssysteem. Later zal blijken dat hij ook de samenhang tussen leerkrachten en dames van het comité (de dames vrijwilligers) erg benadrukt.

De leerkrachten hadden in december een training. We zagen de leerboeken van de training (uitgegeven met hulp van Unicef). Het ziet er goed uit en heel herkenbaar .

Onze eerste tussenkomst geldt de elektriciteitsmaatschappij die ervoor moet zorgen dat de waterpomp terug werkt. Alles is betaald; er moet nog enkel een aansluiting komen. Die was al beloofd eind november. We gaan weer weg met een belofte voor eind maart. De vrouwen zeulen dus nog even met water van het meer naar boven!

Aan het gebouw is een terras met shelter aangebouwd. Het ziet er goed uit, er is voldoende ruimte, maar de afwerking moet nog gebeuren. Na onderhandelingen komt alles in orde. Gezien het niveauverschil van het terrein waar het geheel op gebouwd is moet er muurtje komen opdat de kinderen er niet af vallen. De werkers van Samalani besluiten zelf de stenen te maken als wij hen het nodige materiaal bezorgen: een 20tal zakken cement en de hulp van de klusjesman om het muurtje te bouwen. Dit is voort ons geen punt: de veiligheid van de kinderen gaat voor alles!

We hebben nu ook een officieel adres: Mbamba area P.O.box 78 Likoma- Malawi
Echter, we moeten het slot van de brievenbus wel zelf gaan halen in een postkantoor op het vasteland!?!? Geloof het of niet.

We nemen ook contact met de dokter (medical officer) die onze kindjes volgt. Hij komt elke vrijdagmorgen op Samalani. De kontakten verlopen vlot. Indien nodig kunnen de medicijnen gratis opgehaald worden in het ziekenhuis. Achteraf zal blijken dat heel gewone dingen als paracetamol, hoestdrankjes, pilletjes voor darmklachten, vitaminesupplementen op dit moment onvoldoende voorhanden zijn. Wij beloofden hier een volgende keer wat extra’s mee te brengen.
We laten in het ziekenhuis ook de brillen achter die optieker Jan Huisman ons bezorgde. Ze zijn er wat blij mee, want hiervoor zijn ze volledig afhankelijk van sponsors.

Agnes heeft de handen vol met de financiële administratie: uitbetalingen van werkers, guardians (de personen die zorg dragen voor onze kinderen), rekeningen van werken betalen enz. Ondertussen probeer ik wat meer informatie te verzamelen over de kinderen. Door de inmenging van Social Welfare worden nu dossiers gemaakt ( door ons te betalen). Het is nog in een beginfase. Ik ben ook fotograaf van dienst en doe mijn uiterste best wat leuke foto´s te maken. De kinderen zijn speels, nemen gemakkelijk contact, lachen voluit tot ze op de foto moeten. Dan gaan ze echt in het gelid staan en kan er geen glimlach af ondanks mijn gebekketrek. Sorry sponsorouders: ik deed mijn best.

De kippen worden ook geïnspecteerd en het hok moet aangepast omwille van de regen, én we kopen geitjes, die ook een eigen onderdak krijgen op zijn Afrikaans: takken en bladeren voor regen en zon en met gaas errond voor de nacht om slangen buiten te houden.

De tweede week van ons verblijf gaan we shoppen in Mzuzu op het vaste land: info halen om een bankrekening te kunnen openen, naar het postkantoor voor het slot, aankopen van bekers, lepels, kookpotten, hout voor bijkomende schoolborden en de nodige verf, mappen voor de dossiers van de kinderen,schoolgerief, een reuzegroot mes voor de watchman om indruk te maken bij onraad…en nog ….Ook wordt er op de markt rijst gekocht, bonen en kolen voor ons afscheidsfeestje, soyabonen voor de porridge.
Dit blijft een belevenis..
De reis naar Mzuzu en terug blijft ook een belevenis. In NkhotaNkhota regent het pijpenstelen als we met de veerboot Ilala in het pikkedonker aankomen en aangezien er geen aanlegsteiger is moeten we tot onze knieën het water in. Het maakt niets uit als je toch al zeiknat bent. We worden er opgevangen door de plaatselijke politie en krijgen een veilig onderdak in hun “combi” of wat er moet voor doorgaan.
De terugreis is al even spannend. We mogen mee met de boot samen met de VIPS van Likoma, maar zullen op hen wel 28 u. moeten wachten. Dit is Afrika….

De derde week volgt dan de afwerking van onze opdracht, en zowaar, we gaan naar huis na een meeting met de Chiefs van de dorpen van het noordelijke deel van het eiland die tot grotere samenwerking willen komen. We hebben ook een meeting met de medewerkers van Samalani die zich vrij genoeg voelen hun zegje te doen en het aanbod doen het muurtje te bouwen aan het terras. We sluiten af met een feestmaaltijd :rijst, bruine bonen en kolen, Sobodrank en de nodige snoepjes.
We gaan ook naar huis met al het nodige om het gehele terrein van Samalani te laten registreren. We kopen nog het stuk grond waar het huidige gebouw op staat, en dat slechts in bruikleen gegeven werd door een goedhartige oudere vrouw. Ze stemt in met verkoop voor een voor onze normen een belachelijk laag bedrag. Bijkomend vraagt ze wel of als de waterpomp werkt zij daar ook water mag pompen. Natuurlijk!
We brengen ook precies uitgewerkte plannen mee voor het te bouwen nieuwe Samalani met een berekening van het nodige materiaal en een raming van de kosten.
Op de terugreis via de hoofdstad Lilongwe slagen we er nog op ‘t nippertje in op het ministerie de nodige informatie te verzamelen voor registratie van ons Project in Malawi zelf.
Moe, maar tevreden over het prettige contact met de kinderen, de werkers, de pleegouders, de stappen die we met succes ondernomen hebben keren we huiswaarts, om daar het werk voort te zetten…

En willen jullie weten wat we de weekends in ons huisje deden: scheidsrechter spelen; de voetbal die we bij hadden was een succes en om beurten speelden de jongens dan de meisjes (voetbal bij de enen en handbal bij de anderen) en ondertussen op het terrasje voor ons huisje naaiden wij knopen aan, repareerden wij hier en daar jurkjes, jongenshemden, T shirts….

Malawi, Likoma, Samalani tot over enkele maanden….

Chris

 
     
 
 

 

 

 Website best te bekijken op resolutie 1024 x 768
VZW Project Malawi
- Neerbroek 36  - 2070 Zwijndrecht
Rekeningnr: KBC 733-0237697-77  - IBAN: BE80 7330 2376 9777 - BIC: KREDBEBB -
© Copyright 2007